ข้าวคลุกทะ: เรื่องเล่าในวิถีงานบุญคนปลายน้ำคลองอู่ตะเภา

ข้าวคลุกทะ: เรื่องเล่าในวิถีงานบุญคนปลายน้ำคลองอู่ตะเภา กระทะใบบัวขนาดใหญ่ ข้างนอกสีดำจากมีดหม้อบ่งบอกว่าถูกใช้งานมาหลายครั้ง ถูกตั้งไว้บนเตาที่ตัดจากถังน้ำมันซึ่งทำจากเหล็กรูปทรงกระบอก ข้างในคือเนื้อแพะที่กำลังถูกเคี่ยวในน้ำกะทิผสมเครื่องแกง ซึ่งกลิ่นของเครื่องเทศส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วบริเวณ มีชายสูงอายุทำหน้าที่เป็นพ่อครัว ถือไม้พายอันใหญ่คอยคนไม่ให้แกงไหม้ก้นกระทะ ภาพวิถีการปรุงอาหารที่เกิดขึ้นริมตลิ่งของคลองสำโรง บ้านควน ตำบลคูเต่า อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา สายน้ำสาขาของคลองอู่ตะเภา ที่บริเวณปลายน้ำที่ไหลไปบรรจบกับทะเลสาบสงขลาตอนล่าง อาหารเลี้ยงที่กำลังแกงในกระทะใหญ่ ที่ฉายภาพวิถีชีวิตของผู้คน กำลังถูกปรุงเพื่อใช้เลี้ยงทำบุญอุทิศ (เนี๊ยด) ผลบุญให้ผู้วายชนส์ ในชุมชนแห่งนี้ ทุกครั้งที่มีงานบุญใหญ่ทำบุญเลี้ยงคน หรือที่เรียกด้วยมลายูท้องถิ่นว่า "นูหรี" กร่อนจากภาษามลายูกลาง Kenduri ซึ่งจะเชิญผู้รู้ทางศาสนามาทำพิธีอัรวะ การอ่านอัลกุรอาน ขอพรให้ผู้ล่วงลับ แล้วเลี้ยงอาหารเป็นการตอบแทน ในงานบุญที่มีการทำแกงสำหรับเลี้ยงในกระทะใบใหญ่แบบนี้ เมื่อแกงสุกจะถูกตักขึ้นมาใส่ภาชนะแยกไว้ น้ำแกงและเนื้อสัตว์ก้นกระทะจะถูกเหลือไว้จำนวนหนึ่ง เพื่อทำอาหารหรอยที่มีให้ทานคู่งานบุญ มีชื่อเรียกตรงตัวตามกรรมวิธีการทำว่า "ข้าวคลุกทะ" นำข้าวสวยหุงสุกใส่ลงไป แล้วใช้ไม้พายคลุกเคล้าข้าวสวยหุงสุกให้น้ำแกงและเนื้อสัตว์ผสมรวมกัน จากข้าวสีขาวกลายเป็นสีน้ำตาลจากน้ำแกง มีรสชาติเข้มข้นด้วยเครื่องเทศที่ได้จากเครื่องแกงและความอร่อยของเนื้อแพะเคล้าผสมกัน ถูกตักแบ่งให้คนมาช่วยงานได้กินกัน ในวัยเด็กของผู้เขียนเรามักจะนั่งล้อมวงรับประทานข้าวคลุกทะด้วยกันหลายๆคน เสน่ห์อย่างหนึ่งของข้าวคลุกทะ มักจะมีเนื้อน้อย ตอนเด็ก ๆ เราจึงมักจะแย่งหาเนื้อกันเป็นที่สนุกสนานในวัยเด็ก