เส้นทางที่ถูกปิด กำลังปิดกั้นภูมิปัญญาของชาวมอแกลนหรือไม่?

ภูมิปัญญาที่สืบทอด กับวิถีชีวิตที่กำลังเผชิญข้อจำกัด: เมื่อการสานเตยหนามของชาวมอแกลนได้รับผลกระทบจากการปิดเส้นทางขุมเขียว การสานเตยหนามเป็นภูมิปัญญาดั้งเดิมที่ชาวมอแกลนสืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน โดยนำใบเตยหนามจากพื้นที่ชายฝั่งทะเลมาแปรรูปเป็นเครื่องจักสาน เช่น กระเป๋าและเสื่อ ซึ่งไม่เพียงสร้างรายได้ แต่ยังสะท้อนอัตลักษณ์และวิถีชีวิตที่ผูกพันกับทรัพยากรธรรมชาติ อย่างไรก็ตาม หลังจากเส้นทางเข้า-ออก “ขุมเขียว” ถูกปิด ส่งผลให้การเข้าถึงแหล่งเตยหนามที่ชาวบ้านเคยใช้เป็นประจำทำได้ยากขึ้น ชาวบ้านบางส่วนต้องเปลี่ยนเส้นทางหรือใช้เวลาเดินทางมากกว่าเดิมเพื่อไปเก็บวัตถุดิบ ขณะที่หลายคนรู้สึกกังวลต่อการเข้าใช้พื้นที่ เนื่องจากเกรงว่าจะถูกกล่าวหาว่าบุกรุก แม้จะเป็นพื้นที่ที่ชุมชนใช้ประโยชน์มาตามวิถีดั้งเดิมมาอย่างยาวนาน ชาวมอแกลนสะท้อนว่า ในอดีตการเข้าไปหาเตยหนามหรือใช้ประโยชน์จากทรัพยากรบริเวณขุมเขียวเป็นส่วนหนึ่งของการดำรงชีวิตที่ดำเนินต่อเนื่องมาตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษ แต่ปัจจุบันข้อจำกัดในการเดินทางและความกังวลในการเข้าใช้พื้นที่ ได้ส่งผลกระทบต่อการสืบทอดภูมิปัญญาท้องถิ่นและวิถีชีวิตของชุมชน “เส้นทางที่เราเดินกันมามากกว่า 300 ปี ตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษ ทุกวันนี้กลับไม่กล้าเข้าไป เพราะกลัวว่าจะถูกกล่าวหาว่าบุกรุกพื้นที่” — เสียงสะท้อนจากชาวมอแกลน ปัจจุบันชุมชนยังคงรอคอยให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้ามารับฟังข้อเท็จจริงและหาแนวทางแก้ไข เพื่อให้เกิดความสมดุลระหว่างการคุ้มครองสิทธิในที่ดินกับการดำรงวิถีชีวิตดั้งเดิมของชุมชน ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญต่อการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมและภูมิปัญญาท้องถิ่นให้คงอยู่ต่อไป