back
เสียงสะท้อนจากคนบัตรเลข 0 “มาโยบ ภักดี” กับการต่อสู้เพื่อสิทธิและความเท่าเทียม
22 พ.ย. 2569 09:23
View: 72

อมรรัตน์
เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2569 ได้มีนักศึกษาลงพื้นที่สำรวจข้อมูลในชุมชนท่าเรือบ้านบางกล้วยนอก ตำบล นาคา อำเภอ สุขสำราญ จังหวัดระนอง
โดยนางสาวอมรรัตน์ อินทวิเศษ นักศึกษา สาขาวิชาภาษาไทย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี
เป็นการพูดคุยและเก็บข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตความเป็นอยู่ของคนไทยพลัดถิ่น ปัญหาการเข้าถึงสิทธิ และผลกระทบจากสถานะทางทะเบียน โดยมีผู้ให้ข้อมูลสำคัญ คือ คุณลุงมาโยบ ภักดี ผู้ถือบัตรประจำตัวบุคคลที่ไม่มีสถานะทางทะเบียน (บัตรเลข 0)
คุณลุงมาโยบ ภักดี เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2515 ปัจจุบันอายุ 53 ปี ประกอบอาชีพประมงและอาศัยอยู่ในชุมชนท่าเรือบ้านบางกล้วยนอกมาประมาณ 20 ปี เดิมเป็นคนไทยพลัดถิ่นที่มีภูมิลำเนาอยู่บริเวณเกาะสอง ประเทศเมียนมา ซึ่งตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามกับจังหวัดระนอง ก่อนจะย้ายมาอาศัยอยู่ที่เกาะตาครุฑ จังหวัดระนอง และย้ายมายังชุมชนท่าเรือบ้านบางกล้วยนอกจนถึงปัจจุบัน
สำหรับครอบครัวของคุณลุงมีสมาชิกทั้งหมด 5 คน ประกอบด้วยคุณลุงและลูกอีก 4 คน โดยคุณลุงและลูก 3 คนถือบัตรประจำตัวบุคคลที่ไม่มีสถานะทางทะเบียน (บัตรเลข 0) ส่วนลูกอีก 1 คนได้รับสัญชาติไทยและมีบัตรประจำตัวประชาชนไทย เนื่องจากเกิดในประเทศไทย นอกจากนี้ ครอบครัวยังมีลูกที่เป็นผู้พิการ ซึ่งจำเป็นต้องได้รับการดูแลเป็นพิเศษ แต่ด้วยข้อจำกัดด้านสถานะทางทะเบียน ทำให้เกิดอุปสรรคในการเข้าถึงสิทธิและสวัสดิการที่จำเป็น ทั้งด้านการรักษาพยาบาล การศึกษา และการขอรับบัตรประจำตัวคนพิการ ส่งผลให้ครอบครัวต้องเผชิญกับความยากลำบากในการขอรับความช่วยเหลือจากภาครัฐ
จากการพูดคุยพบว่า การถือบัตรเลข 0 ส่งผลต่อการดำเนินชีวิตของคุณลุงในหลายด้าน แม้จะอาศัยอยู่ในประเทศไทยมาเป็นเวลานาน มีอาชีพและสามารถหาเลี้ยงครอบครัวได้ แต่ยังคงมีข้อจำกัดในการประกอบอาชีพและการเป็นเจ้าของทรัพย์สิน เช่น คุณลุงสามารถเก็บเงินจากการทำประมงจนซื้อเรือเป็นของตนเองได้ แต่กลับไม่สามารถใช้ชื่อตนเองจดทะเบียนเรือได้ จึงจำเป็นต้องอาศัยชื่อของบุคคลอื่นที่มีบัตรประจำตัวประชาชนในการดำเนินการแทน
นอกจากข้อจำกัดในการใช้ชีวิตของตนเองแล้ว สิ่งที่คุณลุงมีความกังวลมากที่สุดคืออนาคตของลูก ๆ โดยไม่ต้องการให้ลูกต้องเผชิญกับปัญหาด้านสถานะทางทะเบียนเช่นเดียวกับตนเอง โดยเฉพาะโอกาสทางการศึกษา การขอทุนการศึกษา การศึกษาต่อ และการเข้าถึงสวัสดิการของรัฐ ซึ่งอาจมีข้อจำกัดตามสถานะทางทะเบียน คุณลุงจึงอยากให้ลูก ๆ ได้รับโอกาสในการเรียนรู้ มีการศึกษาที่ดี และสามารถดำเนินชีวิตได้อย่างมั่นคงในอนาคต
ที่ผ่านมา มีหลายหน่วยงานเข้ามาสำรวจข้อมูลและประสานงานเพื่อให้ความช่วยเหลือ โดยมีมูลนิธิชุมชนไทเป็นหนึ่งในหน่วยงานที่เข้ามามีส่วนร่วมในการสำรวจและประสานงาน จนทำให้คุณลุงได้รับบัตรประจำตัวบุคคลที่ไม่มีสถานะทางทะเบียน (บัตรเลข 0) อย่างไรก็ตาม การได้รับบัตรดังกล่าวยังไม่ได้ทำให้ปัญหาด้านสิทธิและสถานะทางทะเบียนได้รับการแก้ไขทั้งหมด คุณลุงจึงยังคงพยายามติดต่อหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อดำเนินการเกี่ยวกับสถานะของตนเอง
คุณลุงเคยเดินทางไปติดต่อหน่วยงานที่อำเภอเมือง ซึ่งอยู่ห่างจากที่พักประมาณ 86 กิโลเมตร แต่เมื่อเดินทางไปถึงกลับได้รับแจ้งจากเจ้าหน้าที่ว่าเป็นบัตรผิดกลุ่ม และยังไม่ได้รับการระบุว่าเป็นผู้มีสัญชาติไทย พร้อมทั้งแนะนำให้กลับไปดำเนินการที่อำเภอสุขสำราญแทน หลังจากนั้นคุณลุงได้พยายามติดต่อและดำเนินเรื่องหลายครั้ง แต่ก็ยังไม่สามารถดำเนินการให้สำเร็จได้ ทำให้ต้องเสียทั้งเวลาและค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปติดต่อหน่วยงานหลายรอบ
จากการลงพื้นที่และรับฟังเรื่องราวของคุณลุงมาโยบ ทำให้เห็นว่า ปัญหาบัตรประจำตัวบุคคลที่ไม่มีสถานะทางทะเบียนไม่ได้เป็นเพียงปัญหาเรื่องเอกสาร แต่ยังส่งผลกระทบต่อการประกอบอาชีพ การเข้าถึงสิทธิขั้นพื้นฐาน และโอกาสในอนาคตของสมาชิกในครอบครัว แม้คุณลุงจะพยายามทำงานและสร้างความมั่นคงให้กับครอบครัวมาโดยตลอด แต่ข้อจำกัดด้านสถานะทางทะเบียนยังคงเป็นอุปสรรคสำคัญในการดำเนินชีวิต
สิ่งที่คุณลุงมาโยบต้องการคือการได้รับการรับรองสถานะและมีบัตรประจำตัวประชาชน เพื่อให้สามารถเข้าถึงสิทธิที่พึงได้รับ ดำเนินชีวิตและประกอบอาชีพได้อย่างสะดวกมากขึ้น รวมถึงต้องการให้ลูกหลานในรุ่นต่อไปมีโอกาสทางการศึกษาและการทำงานที่ดี ไม่ต้องเผชิญกับข้อจำกัดเช่นเดียวกับที่ครอบครัวกำลังประสบอยู่ในปัจจุบัน
ข่าวที่เกี่ยวข้อง













