ไทยในภูมิรัฐศาสตร์แรร์เอิร์ธ

🔥เดือดตั้งแต่วันแรกของสัปดาห์สิ่งแวดล้อมแม่โขง-อาเซียน เมื่อไทยกลายเป็นตัวละครสำคัญในภูมิรัฐศาสตร์แร่หายากและเมียนมาก็เป็นเบอร์สามที่ส่งออกแร่หายาก อาจารย์ต็อกเปิดประเด็นใหม่ไทยอยู่ในสถานะทั้งนำเข้าแร่และส่งออกอุปกรณ์เครื่องจักรที่ใช้ในเหมืองแร่อีกด้วย แล้วอะไรคือความรับผิดชอบของธุระกิจไทย? สำหรับคนในพื้นที่แล้วพี่ไผ่ยอมรับว่าสองปีที่ผ่านรัฐแค่ให้ยาพาราเซตามอนยังไม่ได้เริ่มแก้ปัญหาโดยตรง “ภูเขาทั้งลูกกลายเป็นพื้นที่ทำเหมือง” พอล ตัวแทนจากรัฐคะฉิ่นชี้ให้เห็นความแตกต่างว่าหลังการรัฐประหารเหมืองแร่หายากขยายตัวอย่างรวดเร็ว 357+ ในรัฐคะฉิ่นหลังปี 2010 พบว่ามีการสำรวจการทำเหมืองแร่หายาก เริ่มเห็นนักลงทุนจีนเข้ามาในพื้นที่ จนเกิดการสูญเสียที่ดินทำกิน สิ่งแวดล้อมปนเปื้อน หนำซ้ำยังมีกลุ่มติดอาวุธกระจายอยู่ทั่วไปในพื้นที่ทำให้พวกเขาใช้ชีวิตด้วยความหวาดกลัว เขาชี้ให้ดูแม่น้ำอิระวดีที่มีการทำเหมืองแร่กระจายรอบแม่น้ำ หินในแม่น้ำก็เปลี่ยนสี ปลาในแม่น้ำก็ไม่สามารถอยู่รอดได้ วิถีชีวิตล่มสลาย ไม่มีความมั่นคงทางอาหารอีกต่อไป หลายคนในวงฯเห็นด้วยว่าต้องเพิ่มความโปร่งใสในการติดตามผลกระทบและความรับผิดชอบของบริษัทที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนตลอดห่วงโซ่อุปทานนี้ เราในฐานะประเทศท้ายน้ำ ต้องได้รับการเยียวยา พี่ส. เน้นๆว่า “ต้องคลีนอัพค่ะ” ไม่ใช่ปล่อยให้ธรรมชาติแก้ปัญหา เพราะมันไม่จริง! ท้ายนี้โปรดทราบ… “ตอนนี้เราถูกมลพิษล้อมไว้หมดแล้ว”